دوباره وبلاگ نویسی

وبلاگ گرگان ما - علی نصیبی: از امروز دوباره وبلاگ نویسی رو شروع کردم، پس از یک ماه و شش روز ننوشتن!!!

پس از آنکه در محل کار یک مسئولیت شغلی جدید بهم واگذار شد، تراکم کارها را بهانه کردم و چند مدتی وبلاگ را تعطیل کردم.

در روزهایی که کرکره وبلاگ پایین بود تا حدودی راحت بودم. راحت از اینکه حداقل کسی به خاطر مطالبم ازم ناراحت نمیشه یا اینکه به دست خودم برای خودم دردسر درست نمی کنم.

***

دیشب داشتم با چند تا از دوستان درباره راه اندازی مجدد وبلاگ صحبت می کردم.

جالب بود. متفق القول همه شان با فعالیت دوباره گرگان ما مخالف بودند. دلایل شان هم شنیدنی بود.

- بیکاری ها! هی می نویسی و هی سوژه میدی دست این و اون. میگردن از لا به لای مطالبت یه چیز پیدا میکنن همون رو بزرگنمایی میکنن و سعی میکنند با همون برات شر درست کنند.

- وبلاگ موقعی به دردت میخورد که پست و مسئولیتی نداشتی. آهسته برو و آهسته بیا و فکر ارتقا و بالا کشیدن خودت باش.

- وبلاگ رو راه بندازی که چی؟ یا نباید چیزی بنویسی که خب مخاطب اینجوری رغبت نمیکنه بیاد بخونه یا اینکه باید عملکردهای منفی و ... رو نقد کنی. خب افراد هم که ظرفیت نقد رو ندارند و خیلی ساده برای خودت دشمن تراشی میکنی.

- مطلب بنویسی، بیای خیلی شفاف و به قول خودت صادقانه با مخاطبات و همشهری ها و هم استانی هات حرف بزنی ... خب آخرش چی میشه. چیزی گیرت نمیاد و همه رو روی خودت حساس میکنی. ضررش بیشتر است تا نفعش.

بعضی از حرف های دوستان چندان هم بیراه نبود. حداقل ارزش تامل رو داشت. اما خب من در نهایت نوشتن را به سکوت ترجیح دادم.

نمیتوانم ننویسم. نمی توانم سکوت کنم.

اگر ریا نباشه من آدم غرق شدن در پست و مسئولیت و ... نیستم. دلم میخواد در عین رعایت ضوابط و اصول، از مخاطبام و از مردم فاصله نگیرم.

مدعی نیستم اما احساس میکنم کشش من بیشتر به سمت جامعه است تا فاصله گرفتن از اونی که باید باشم.

پس فعلا می نویسم.

/ 0 نظر / 17 بازدید