بسکتبال گرگان از گذشته تا به امروز/ بررسی وضعیت شهرداری/ایزدپناه را فراموش نکنید

علی نصیبی

علی نصیبی، وبلاگ گرگان ما: علیرغم آنکه جوانان شهرستان گرگان در رشته های مختلف ورزشی همچون هاکی، کبدی، اسکواش، پینگ پونگ، شطرنج، کشتی، رزمی، دومیدانی، فوتوالی، و ... در سطح کشور و بعضا در آوردگاه های بین المللی و آسیایی دارای مقام های ارزنده ای هستند، لیکن حکایت بسکتبال در این شهر چیز دیگریست.

بسکتبال در گرگان سابقه ای بیش از نیم قرن دارد و همواره از سال های پیش از انقلاب، به عنوان یکی از قطب های این ورزش دانشگاهی در سطح کشور مطرح بوده است. گرگانی ها در آخرین رقابت های قهرمانی کشور در قبل از پیروزی انقلاب در قالب پرسپولیس گرگان با اختلاف ناچیزی در پایتخت بازی را به پهلوی تهران که البته از حمایت داوران نیز بهره مند بود باخته و بر سکوی نایب قهرمانی تکیه زدند.

در سال های دهه اول پس از انقلاب هر چند که مسابقات بیشتر به صورت استانی برگزار می شد لیکن گرگانی ها که استخوانبندی اصلی تیم مازندران را تشکیل می دادند همواره رقابت پایاپایی با تیم های باامکاناتی همچون تهران و اصفهان داشتند.

پس از برگزاری مسابقات به صورت باشگاهی، گرگانی ها با ترکیبی بومی و در قالب تیم هایی همچون شاهین، اتکا و فجر همواره مدعی بوده و در اوج مشکلات مالی در مصاف با تیم هایی همچون پیکان تهران و ذوب آهن اصفهان و ...، لحظه ای پا پس نگذاشته و در میانه هجوم مصائب با تکیه بر غیرت بازیکنان و البته حمایت بی شائبه مردم که در گرما و سرما حامی تیم بوده و بعضا برای حمایت از فرزندان دیارشان راهی شهرهایی دوردست همچون سنندج و اصفهان و ... می شدند مقام هایی همچون نایب قهرمانی، سومی و ... لیگ ایران را کسب کردند.

در این بین بسکتبال در گرگان، گاه نقشی فراتر از ورزش داشته و به ایفای نقش های اجتماعی و فرهنگی می پردازد. به خصوص آنکه در سال های قرار داشتن گرگان در لوای مازندران، مردم این دیار در قالب بسکتبال گرگان هویت متفاوت خود را فریاد می زدند و این ورزش بدل به عاملی برای همگرایی اهالی این دیار از بالا و پایین و حاشیه و متن شهر در قالب بسکتبال شده بود.

بسکتبال گرگان

اما در دهه های اخیر با حرکت ورزش کشور به سوی حرفه ای شدن، در کنار نگاه سنتی حاکم بر این ورزش در گرگان، اختلافات اهالی این ورزش و بعضا بهره برداری های سیاسی از بسکتبال، سبب شد بسکتبال گرگان رو به قهقرا رفته، کارخانه بازیکن سازی گرگان تعطیل شده و گاه شاهد دست و پا زدن گرگان قطب بسکتبال ایران در انتهای جدول و تلاشش برای سقوط نکردن باشیم.

طی یک دهه اخیر به علت عدم معرفی بازیکنان نامدار از بسکتبال این دیار، آرام آرام و سال به سال درصد بومی های تیم کاهش یافت که در این بین علیرغم به صدا در آمدن زنگ خطر، اقدام عملی برای پرورش نسل جدید در بسکتبال صورت نگرفت.

از اتفاقات سال های اخیر این رشته در گرگان میتوان به ظهور تیم دوم بسکتبال تحت نام شهرداری نوین {به عنوان تیم دوم شهرداری و با هدایت ساعد کریمی و صالح مخدوم}، بهشت هیرکان و سولن بهشت هیرکان اشاره کرد.

تیم بهشت هیرکان و بعدها سولن بهشت هیرکان که با سرمایه گذاری بخش خصوصی {داریوش کلانتری و بعدها علاوه بر وی خسرو ایرج زاد} پا گرفت در لیگ دسته دوم با هدایت محمدرضا محسنی و محسن محسنی { همچنین اصغر مهاجر} و در لیگ دسته اول با هدایت محمدمهدی ایزدپناه و همراهی شعبان قاری، فرهاد زحمتکش، سیدزمان حسینی و علیرضا ایزدپناه آرام آرام پله های موفقیت را طی کرد و علاوه بر کسب سهمیه لیگ برتر تحت نام گرگان، سرمایه های جدید، جوان و بومی را همچون سعید صالحی، دانیال ایزدپناه، سروش بنی کریم، مبین شیخی، صابر مخدوم و ... پرورش داده و به بسکتبال گرگان معرفی کرد.

هر چند که تیم مذکور به دلیل مشکلات مالی و عدم حمایت ها و برخی مسائل داخلی، در سال جاری نتوانست در لیگ برتر حضور یابد و سهمیه گرگان از دست رفت {که می بایست در مطلبی جداگانه به موشکافی این موضوع بپردازیم} اما حضورش در این سطح از رقابت ها نوید آن را داد که میتوان به احیا بسکتبال گرگان و بازیکن سازی مجدد آن امیدوار بود.

جشن صعود سولن بهشت هیرکان گرگان به لیگ برتر

افسوس که تمام زحمات برای صعود این تیم به هدر رفت

بماند آنکه نمی توان از تاثیر صعود سولن بهشت هیرکان به لیگ برتر در پرمهره بسته شدن تیم شهرداری با توجه به رقابت موجود در بسکتبال گرگان بی تفاوت گذشت.

***

اما حکایت سال جاری تیم شهرداری گرگان به عنوان تنها نماینده این دیار و باسابقه ترین تیم لیگ برتر متفاوت از سال های گذشته می باشد.

اسفند سال گذشته اکثریت اعضای شورای شهر با مصوبه ای رای به قطع حمایت شهرداری از بسکتبال گرگان را دادند. لیکن این مصوبه با مخالفت گسترده مردم و هواداران بسکتبال مواجه شد تا آنکه اعضا اذعان داشتند منظور از مصوبه مذکور نه قطع حمایت از بسکتبال، بلکه اصلاح در روند تیمداری می باشد.

به حق در هنگامه ای که تیم های صنعتی و دولتی و بعضا وابسته به بخش خصوصی لیگ برتر بسکتبال، در سال جاری با مشکلات مالی عدیده ای مواجه می باشند اعضای شورا در کنار صادقلو شهردار و بیانی قائم مقام و معاون اداری مالی شهرداری که وظیفه مدیریت اجرایی تیم را برعهده دارد از لحاظ مالی برای تیم سنگ تمام گذاشتند تا اسدالله کبیر سرمربی شهرداری گرگان با آسودگی خیال مهره های مدنظر خود را جذب نماید تا تیم هم از لحاظ بازیکنان اصلی و هم بازیکنان بر روی نیمکت، آرامش خاطر داشته باشد.

در این بین اما در نحوه بسته شدن تیم و اصولا آینده بسکتبال گرگان، مباحثی وجود دارد که نگارنده به عنوان یکی از علاقه مندان که از عنفوان نونهالی و نوجوانی {سال 67} رویدادهای مرتبط با بسکتبال را پیگیری کرده و نه تنها در گرگان، بلکه بارها در دیگر شهرها پیگیر نتایج بسکتبال این شهر بوده، وظیفه خود می داند آنها را بیان نماید.

1- اسدالله کبیر سرمربی بومی بسکتبال شهرداری که سرمربیگری تیم ملی و دبیری فدراسیون را در کارنامه خود داشته و علاوه بر گرگان در دیگر شهرهای ایران همچون شیراز و زنجان وظیفه هدایت تیم های لیگ برتری را برعهده داشته، در دوره اول مربیگریش در گرگان {سال های پیش از دهه 70}، به عنوان یک مربی بازیکن ساز سبب پرورش چهره های جدید در بسکتبال گرگان شد، لیکن ایشان که به واقع یکی از سرمایه های بسکتبال گرگان می باشد در دوره دوم حضورش در گرگان {پنج سال اخیر} تحت فشار تماشاگران و بعضا مدیران، بیش از آنکه در اندیشه بازیکن سازی باشد تمرکزش را بر کسب نتیجه استوار کرد که حاصل آن خالی شدن بیش از پیش تیم اول شهر از بازیکنان بومی بود.

خبرگزاری فارس: شفاف‎سازی قراردادها را از ابتدای فصل آغاز می‎کنیم/ بازیکنان غیربومی تغییر می‌کنند

شایسته است با توجه به لزوم آینده نگری و جلوگیری از تهی شدن تیم از بازیکنان بومی، پیگیری لازم برای تشکیل تیم های پایه {نونهالان و نوجوانان} و امید شهرداری گرگان صورت می گرفت تا تیم های مذکور براساس یک برنامه تدوین شده شکل گرفته، سازماندهی شده و به عنوان پشتوانه تیم اول شهر، عمل نمایند.

2- اسدالله کبیر در سال جاری در اقدامی پسندیده با سرپوش گذاشتن بر اختلافات گذشته سبب شد حمیدرضا کلاسنگیانی بازیکن سابق تیم های ملی و شهرداری که او نیز از سرمایه های بسکتبال گرگان است به کادر فنی تیم اضافه شود تا با حضور این چهره نامدار در کنار افرادی همچون حسن طیبی به عنوان سرپرست، صالح مخدوم و ساعد کریمی به عنوان مربی، و ضیایی به عنوان آنالیزور، نیمکت شهرداری کاملا گرگانی شود.

لیکن با توجه به وزن بازیکنان سال جاری تیم گرگان که نوید کسب نتیجه ای مطلوب برای شهرداری در رقابت های لیگ برتر ایران را می دهد جای یک چهره بومی در این میان خالیست و او کسی نیست جز محمدمهدی ایزدپناه، که در کارنامه خود عناوین بسیاری همچون کاپیتانی و سرمربیگری تیم ملی بزرگسالان ایران، سرمربیگری شهرداری گرگان و پیکان و مهرام تهران، سرمربیگری تیم ملی جوانان و مدیر فنی تیم ملی امید را در کارنامه دارد.

خبرگزاری فارس: 30 درصد از قرارداد بازیکنان هنوز پرداخت نشده است

محمد ایزدپناه در سال گذشته هدایت تیم سولن بهشت هیرکان گرگان را برعهده گرفت و این تیم را در رقابت با مدعیان بسیار، رهسپار لیگ برتر ایران کرد.

شایسته است اسدالله کبیر که سال جاری بازیکنان مطرحی را جذب تیم گرگان کرده و القضا نسبت دایی و خواهرزادگی با ایزدپناه را دارد با دعوت از وی به جهت حضور در کسوت مدیر فنی و یا هر جایگاه متناسب با شان ایزدپناه، هم بر شایعات برخی بدخواهان خط بطلان بکشد و هم آنکه با تقویت مجموعه، اسب شهرداری را بیش از پیش برای قرار گرفتن بر روی سکو زین کند و نیز آنکه، منش والای خود را مجددا اثبات کند تا سال جاری گرگان با تیمی رویایی به مصاف رقبا برود.

3- بازیکنان سال جاری گرگان عبارتند از پویا تاجیک، بابک نظافت، هومن رضایی، عباس محبت، نوید فراهانی، کاوه نورافزا، ساسون آبرامیان، حسن رضایی، بنی کوچویی، مجتبی بنی عقیل، هادی دهقان، رهام کبیر، کامیار صادق زاده، آرمین صادقی.

در بحث یارگیری شهرداری، ابتدا می بایست به این نکته اشاره کرد که اسدالله کبیر پادرمیانی برخی خیرخواهان را پذیرفت و علیرغم برخی حرف و حدیث های گذشته مجتبی بنی عقیل بازیکن بومی را به جمع تیم اضافه کرد که صد البته این نکته ای مثبت تلقی می شود.

لیکن علیرغم وجود مجتبی بنی عقیل در تیم، می بایست گفت از جمع 14 بازیکن باشگاه، پنج نفر بومی می باشند و هشت نفر غیربومی. بماند آنکه می توان ساسون آبرامیان را به علت حضور چندین ساله در گرگان نیمی بومی و نیمی غیربومی تلقی کرد.

مطمئنا همگان می پذیرند که این آمار برای شهر بسکتبال خیزی همچون گرگان چندان شایسته نیست و میشد از بین دیگر بازیکنان گرگانی همچون سعید صالحی، دانیال ایزدپناه، سروش بنی کریم، مبین شیخی، یاسین کلاسنگیانی، حمید مخدوم، و ...، یکی دو نفر دیگر را به تیم اضافه کرد تا هم وزن گرگانی ها بالاتر رفته و هم آنکه با تمرین و حضور در اردوی بازیکنان مذکور در کنار دیگر باتجربه ها، آنان نیز آرام آرام آبدیده شوند.

در این میان سعید صالحی بازیکن خوش نقش و گریزپای گرگانی که در دو سال گذشته در بهشت هیرکان خوش درخشید سرمایه ای قابل توجه بوده که با توجه به عدم حضور بهشت در لیگ برتر و نیز راه نیافتن وی به شهرداری، در صورت تداوم این وضعیت به راحتی می سوزد.

انتظار است توجه لازم به سعید صالحی معطوف شده تا این بازیکن آینده دار که در اوج آمادگی قرار دارد به سرنوشت اسلاف خود در گرگان دچار نشود و بتوان از این مهره بااخلاق در روند آتی بسکتبال گرگان نهایت استفاده را کرد.

ذکر این نکته نیز ضروریست که میانگین بالای سنی تیم گرگان، پاشنه آشیلی برای تیم می باشد که امیدواریم کادر فنی با اتخاذ تمهیدات لازم از آسیب های این موضوع جلوگیری کند.

4- باشگاهداری در لیگ برتر، نگاهی حرفه ای را می طلبد. متاسفانه علیرغم سابقه شهرداری در لیگ برتر، این تیم همیشه با نگاهی سنتی وارد رقابت ها شده است.

امید است در سال جاری مجموعه مدیریتی تیم و علی اصغر بیانی قائم مقام شهردار و رئیس هیئت مدیره سازمان فرهنگی ورزشی شهرداری گرگان، ارکان باشگاه مذکور را سازماندهی کرده تا با کانالیزه شدن کلیه امور با معرفی سخنگوی باشگاه و راه اندازی کمیته های روابط عمومی، فرهنگی، اقتصادی، اداری، انضباطی، و ... باشگاه در مسیر اداره حرفه ای گام برداشته و توان افراد صرف پرداختن به وظایف مشخص خود شود.

بماند آنکه با توجه به هزینه کرد قابل قبول شهرداری در لیگ برتر سال جاری، در کنار ضعف تیم های اصفهانی و بعضا تهرانی در مقایسه با سال گذشته و حضور برخی تیم ها مانند ثامن مشهد و صنایع پتروشیمی ماهشهر با تکیه بر بازیکنان بومی، شانس قرار گرفتن گرگان بر روی یکی از سکوهای دوم تا چهارم زیاد است لذا می بایست در سال جاری در تداوم همان نگاه حرفه ای، با توجه بیش از پیش به مبحث تماشاگران و هواداران، احترام متقابل به آنان و البته نهایت بهره از حمایت آنان، به گونه ای برنامه ریزی کرد که آنان در عین حالی که مبین فرهنگ و پیشینه گرگان هستند از آن سو با حمایت حداکثری و اثرگذارشان از شهرداری، تیم را در دستیابی به نتیجه مطلوب همراهی می کنند.

5- اما در این میان وظیفه هیئت بسکتبال گرگان چیست؟ اکنون در گرگان، در عمل شاهد نقش آفرینی دو مجموعه متمایز در بسکتبال به نام های باشگاه شهرداری و هیئت شهرستان هستیم.

باشگاه شهرداری بنا بر سیاست های مدیران آن مجموعه راه خود را می رود و در این بین انتظار است هیئت بسکتبال گرگان با برنامه ریزی منسجم و اصولی از ظرفیت های بازیکنان سابق و پیشکسوتان و البته علاقه مفرط نسل های مختلف گرگانی به بسکتبال نهایت استفاده را برده و سهم خود را در پرورش استعدادهای جدید عیان کند.

هیئت مذکور هر چند در اقدامی مثبت، مسابقات رده های مختلف سنی را در گرگان برگزار کرد لیکن انتظار است با انجام حمایت های معنوی و ترغیب صاحبان سرمایه به تیمداری، با ایجاد زمینه برگزاری دوره های آموزشی مربیگری، از ظرفیت بازیکنان سابق در کسوت مربی استفاده کرده و با راه اندازی تیم های جدید در گرگان، برگزاری تورنمنت های مختلف در شهرستان و ... زمینه آبدیده شدن مربیان و بازیکنان در کوران مسابقات را فراهم نماید تا قطار بسکتبال در گرگان شتابان تر از پیش حرکت نماید.

امید است که با توجه به مباحث مطرح شده و نقدهای صاحبنظران، شاهد اصلاح روند موجود، تقویت نقاط مثبت، و ... بوده تا بیش از پیش شاهد درخشش ستاره گرگان در آسمان بسکتبال ایران باشیم.

/ 0 نظر / 75 بازدید